يگانه دولت عالم و تنها حكومت مطلق جهان شد . خود حضرت در يك روز شش نامه براى پادشاهان زمان خود نوشت و همه را به اسلام دعوت كرد ، پادشاهانى كه خود را در اوج قدرت مىديدند و عرب را به هيچ مىگرفتند . وقتى نامه حضرت به دست شاه ايران رسيد و خواند كه نام حضرت پيش از نام شاه نوشته شده بود برآشفت و به مأمورين خود دستور داد بروند مدينه و حضرت را نزد او ببرند . فردوسى از زبان شاه مغرور چنين سروده است : ز شير شتر خورده و سوسمار * عرب را به جايى رسيدست كار كه تاج كيانى كند آرزو * تفو بر تو اى چرخ گردون تفو آرى آنها فكر مىكردند عرب‌ها همان‌ها هستند كه در برابر لشكر كوچك حبشه كوچكترين عكس العملى نشان نداده شهر مكه و خانه و زندگى خود را گذاشتند و به كوه‌ها پناه بردند ، اما نمىتوانستند بفهمند كه آنها داراى رهبرى الهى و كتابى آسمانى شده و ديگر آن عرب‌هاى سابق نيستند . 4 - در مدت بيست و سه سال قوانين و دستوراتى وضع و ارائه فرمود كه تمام مصالح و حوايج انسان‌ها را در بردارد و تا به امروز و تا قيام قيامت برقرار و عمل به آنها موجب سعادت دنيا و آخرت بشر است و هرگز كهنه و بىرونق نخواهد شد كه « حلال محمد حلال أبداً إلى يوم القيامة ، و حرامه حرام أبداً إلى يوم القيامة » ( اصول كافى ، ج 1 ، ص 58 ، ح 19 ) و اين قوانين